Skip to main content
Kailangan ng bayan ang mga magmumulat sa mamamayan sa karahasan ng sistema sa ating lipunan.

My Coming Out Poem

By:
We started talking from the day I feel disappointed about myself
You gave me a little hope,
You put a smile on my face, You even gave me something that I couldn't erase, And that's why my heart started to sing and to praise
As time goes by, people around us noticed our closeness That each and every time I talk to you, all I can feel is fear and sadness Fear of what people might say Fear of you getting away Sad 'cause I have to hide this every day And hey! I'm sad for you will not feel what I feel, in the same way It is
hard
 for a person like me to have feelings for you For you're the only one and yes you do
Hard
 as I am afraid of everything that I do,
Hard
 for I am a coward that cannot tell that I'm into you, And
hard
, since the society dictates that I cannot be with you One day, you told me that I have to rise up To face my fears and let the bad things stop I tried so
hard
, but I still flop From doing my best, and from reaching the top And so I wrote this poem to set me free To break from the chain and step out from my own mystery I still hope that I can be Max and you'll be my Chloé That after telling you this, We still keep our friendship, and stay happy




Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Bagong Taon?

By:
     Sa kalaliman ng gabing ito, ngayon pa hindi dumapo ang antok ko. Tila magulo ang isipan at gustong makipagsapalaran sa kadilima’t katahimikan.  Malapit na ang pagsapit ng bagong taon . Ang aking naisip pagkatingin sa kalendaryong nakasabit sa bukasan ng aking aparador.  Ibig sabihin lamang nito na bagong mga datos ang muling magpapatong-patong hanggang sa maubos na ang mga tao sa bansang ito.  Talamak na naman ang patayan dito sa amin. Nito lang ay may pinatay na tatlong kalalakihan at sabi-sabi’y mga tulak ng droga .  Ayon sa kapulisan. Ngunit nakapagtataka, dahil mayroong nakakita na kakilala ko ang nagkwento sa akin na mga naka-unipormeng lalaki ang tumambad sa tatlong ito, at ang masaklap pa, ay kilalang mga lumalaban ang napaslang. Hindi ba ito isang katiwalian? Uri ng pagpapatahimik?       Sinubukan kong pumikit. Ngayo’y tunog ng bentilador, at ng mga kuliglig na ang aking naririnig. Sa likod nito’y malawak pa rin a...
Post a Comment
Read more

Relo

By:
  Ako'y napabalikwas sa aking hinihigaan. Tumingin sa aking relo.  6:45  na ng umaga. Mahuhuli na ako sa aking klase . Ipinikit ko ang aking mga mata at huminga nang malalim, dinama ang sariwang hangin, pinalitan ang lahat ng mga negatibong iniisip sa positibo.  Mag-aayos na ako,  ang sabi ko sa sarili ko.   Ngayon ay ikaapat na araw ng buwan ng Disyembre. Ilang buwan nalang at ako'y makakapagtapos nang Hayskul. Iiwan ko na ang aking minamahal na paaralan. Ngunit, baka'y hindi ako makasabay dahil sa mga gawaing hindi pa natatapos o naaksiyunan. Natatakot ako . Natatakot ako na magalit ang aking mga magulang sa kanilang malalaman na ako'y hindi makapagtapos. Pero hindi, kakayanin ko 'to, ipapakita ko ang aking galing.      Nang matapos akong makapag-bihis ay bumaba na ako at kumain ng almusal. Itlog ulit ang aking kakainin. Wala bang ibang ulam na mailuluto si Nanay? Baka ako ay magkapigsa. Kinuha ko ang plato at sumandok ng kani...
Post a Comment
Read more