Skip to main content
Kailangan ng bayan ang mga magmumulat sa mamamayan sa karahasan ng sistema sa ating lipunan.

Tungkol kay Heraldo

By:
Credits: Nathan Apulog, El Pueblo, Sta. Mesa, Manila


PAGBATI!

Maraming salamat at napadpad kayo sa aking blog. Ito ay pang-unang beses ko pa lamang gagawin. Ngunit, para saan ba ito? 

PARA SAAN BA ITO?

Noong una, ay hindi ko maintindihan kung ano ba ang dahilan kung bakit mayroong nagbo-blog, vlog, at kung anuman ang gusto pa nilang gawin. Nang dahil sa maimpluwensyang mundo na aking kinatatayuan, ay mas naging mulat ako sa mga bagay na ito. Alam kong wala pa akong alam masyado pero bakit hindi natin subukan?

Ano ba ang gusto kong iparating kung bakit ako gumawa nito? 

Simple lang, gusto kong ipamahagi ang bawat kuwento, tula, o basta mga akdang pampanitikan na aking nagawa at magagawa pa lamang. Gusto kong mag-kwento ng aking mga karanasan, nasasa-isip, at mag bigay ng mga opinyon tungkol sa mga bagay-bagay. Bagay-bagay na masasaya, malulungkot, nakakatakot, at iba pang may tsansa akong maisipan. 

Noong taong 2015, sinimulan kong gawin itong blog na ito. Dahil sa maraming gawain sa pamantasan, hindi ko na napansin at naantabayanan.

SINO BA SI HERALDO?

Si Heraldo ay isang karaniwan na binata na nag-aaral sa isang kilala na unibersidad sa Pilipinas. Kilala sa mga paglaban nito at sa linya ng himno nito na: "gagamitin ang karunungan, mula sa iyo, para sa bayan."

Mahilig siyang magbasa ng libro, manood. Mga tipikal na gawain. 

May pangarap na maging isang manunulat na makakapagbigay kasiyahan at mapaiisip sa mga taong babasa ng kanyang mga akda. Marami pa akong pangarap pero gagawin ko ang lahat para makatulong, at magkaroon ng pagbabago.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

My Coming Out Poem

By:
We started talking from the day I feel disappointed about myself You gave me a little hope, You put a smile on my face, You even gave me something that I couldn't erase, And that's why my heart started to sing and to praise As time goes by, people around us noticed our closeness That each and every time I talk to you, all I can feel is fear and sadness Fear of what people might say Fear of you getting away Sad 'cause I have to hide this every day And hey! I'm sad for you will not feel what I feel, in the same way It is hard for a person like me to have feelings for you For you're the only one and yes you do Hard as I am afraid of everything that I do, Hard for I am a coward that cannot tell that I'm into you, And hard , since the society dictates that I cannot be with you One day, you told me that I have to rise up To face my fears and let the bad things stop I tried so hard , but I still flop From doing my best, and from reaching the top And so I wro...
Post a Comment
Read more

Bagong Taon?

By:
     Sa kalaliman ng gabing ito, ngayon pa hindi dumapo ang antok ko. Tila magulo ang isipan at gustong makipagsapalaran sa kadilima’t katahimikan.  Malapit na ang pagsapit ng bagong taon . Ang aking naisip pagkatingin sa kalendaryong nakasabit sa bukasan ng aking aparador.  Ibig sabihin lamang nito na bagong mga datos ang muling magpapatong-patong hanggang sa maubos na ang mga tao sa bansang ito.  Talamak na naman ang patayan dito sa amin. Nito lang ay may pinatay na tatlong kalalakihan at sabi-sabi’y mga tulak ng droga .  Ayon sa kapulisan. Ngunit nakapagtataka, dahil mayroong nakakita na kakilala ko ang nagkwento sa akin na mga naka-unipormeng lalaki ang tumambad sa tatlong ito, at ang masaklap pa, ay kilalang mga lumalaban ang napaslang. Hindi ba ito isang katiwalian? Uri ng pagpapatahimik?       Sinubukan kong pumikit. Ngayo’y tunog ng bentilador, at ng mga kuliglig na ang aking naririnig. Sa likod nito’y malawak pa rin a...
Post a Comment
Read more

Relo

By:
  Ako'y napabalikwas sa aking hinihigaan. Tumingin sa aking relo.  6:45  na ng umaga. Mahuhuli na ako sa aking klase . Ipinikit ko ang aking mga mata at huminga nang malalim, dinama ang sariwang hangin, pinalitan ang lahat ng mga negatibong iniisip sa positibo.  Mag-aayos na ako,  ang sabi ko sa sarili ko.   Ngayon ay ikaapat na araw ng buwan ng Disyembre. Ilang buwan nalang at ako'y makakapagtapos nang Hayskul. Iiwan ko na ang aking minamahal na paaralan. Ngunit, baka'y hindi ako makasabay dahil sa mga gawaing hindi pa natatapos o naaksiyunan. Natatakot ako . Natatakot ako na magalit ang aking mga magulang sa kanilang malalaman na ako'y hindi makapagtapos. Pero hindi, kakayanin ko 'to, ipapakita ko ang aking galing.      Nang matapos akong makapag-bihis ay bumaba na ako at kumain ng almusal. Itlog ulit ang aking kakainin. Wala bang ibang ulam na mailuluto si Nanay? Baka ako ay magkapigsa. Kinuha ko ang plato at sumandok ng kani...
Post a Comment
Read more